слава́цкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. слава́цкі слава́цкая слава́цкае слава́цкія
Р. слава́цкага слава́цкай
слава́цкае		 слава́цкага слава́цкіх
Д. слава́цкаму слава́цкай слава́цкаму слава́цкім
В. слава́цкі (неадуш.)
слава́цкага (адуш.)		 слава́цкую слава́цкае слава́цкія (неадуш.)
слава́цкіх (адуш.)
Т. слава́цкім слава́цкай
слава́цкаю		 слава́цкім слава́цкімі
М. слава́цкім слава́цкай слава́цкім слава́цкіх

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

слава́цкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да Славакіі, славакаў, які належыць, уласцівы ім. Славацкая мова. Славацкі народ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

слава́кі, -аў, адз. слава́к, -а, м.

Заходнеславянскі народ, які складае асноўнае насельніцтва Славакіі.

|| ж. слава́чка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак.

|| прым. слава́цкі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

чэ́шска-слава́цкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. чэ́шска-слава́цкі чэ́шска-слава́цкая чэ́шска-слава́цкае чэ́шска-слава́цкія
Р. чэ́шска-слава́цкага чэ́шска-слава́цкай
чэ́шска-слава́цкае		 чэ́шска-слава́цкага чэ́шска-слава́цкіх
Д. чэ́шска-слава́цкаму чэ́шска-слава́цкай чэ́шска-слава́цкаму чэ́шска-слава́цкім
В. чэ́шска-слава́цкі (неадуш.)
чэ́шска-слава́цкага (адуш.)		 чэ́шска-слава́цкую чэ́шска-слава́цкае чэ́шска-слава́цкія (неадуш.)
чэ́шска-слава́цкіх (адуш.)
Т. чэ́шска-слава́цкім чэ́шска-слава́цкай
чэ́шска-слава́цкаю		 чэ́шска-слава́цкім чэ́шска-слава́цкімі
М. чэ́шска-слава́цкім чэ́шска-слава́цкай чэ́шска-слава́цкім чэ́шска-слава́цкіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

слова́цкий слава́цкі;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)