слава́цкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. слава́цкі слава́цкая слава́цкае слава́цкія
Р. слава́цкага слава́цкай
слава́цкае
слава́цкага слава́цкіх
Д. слава́цкаму слава́цкай слава́цкаму слава́цкім
В. слава́цкі (неадуш.)
слава́цкага (адуш.)
слава́цкую слава́цкае слава́цкія (неадуш.)
слава́цкіх (адуш.)
Т. слава́цкім слава́цкай
слава́цкаю
слава́цкім слава́цкімі
М. слава́цкім слава́цкай слава́цкім слава́цкіх

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

слава́цкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да Славакіі, славакаў, які належыць, уласцівы ім. Славацкая мова. Славацкі народ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

слава́цкі slowákisch

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

СЛАВА́ЦКІ ((Słowacki) Юльюш) (4.9.1809, г. Крэменец Цярнопальскай вобл., Украіна — 3.4.1849),

польскі паэт, драматург. Вучыўся ў Віленскім ун-це (1825—28). У 1829 пераехаў у Варшаву. З 1831 у эміграцыі (Францыя, Швейцарыя, Грэцыя, Італія). Раннія вершы («Ода да вольнасці», «Куліг», «Песня літоўскага легіёна» і інш.) прысвечаны нац.-вызв. барацьбе. У паэмах «Гуго» (нап. 1829), «Манах», «Араб», «Ян Бялецкі» (усе нап. 1830), «Змяя» (нап. 1831) уплыў сусв. рамант. паэзіі. Праблемы тагачаснага паліт. жыцця ў цэнтры драм «Міндоўг, кароль літоўскі» (нап. 1829), «Марыя Сцюарт» (паст. 1862). Аўтар аўтабіягр. («Гадзіна роздуму»), гераічнай («Ламбро, грэчаскі паўстанец», абедзве 1833), філас.-патрыят. («Ангелі», 1838), псіхал. («Бацька зачумленых»), лірычнай («У Швейцарыі», абедзве 1839), рэаліст. («Бянёўскі», не закончана, выд. 1841) паэм. У «Паэме Пяста Дантышака... аб пекле» (1839) дантаўскія матывы. Вядомасць набылі яго рамант. драмы «Мазепа» (паст. 1847), «Баладына» (паст. 1862), «Ліля Венеда» (паст. 1863), «Фантазій» (паст. 1867), «Гарштынскі» (паст. 1879), «Кардыян» (паст. 1899), у якіх асэнсаванне канцэпцыі прыроды, гісторыі і чалавека, праблемы нац.-патрыят. руху ў Польшчы, трагедыя рамант. індывідуалізму, палеміка з А Міцкевічам, выкарыстанне свабоднай маст. формы. Зазнаў уплыў ідэй польскага месіянізму, спрабаваў стварыць сваю філасофію духу (гісторыка-філас. паэма «Кароль-Дух», не закончана; празаічная паэма «Генезіс духу», выд. 1866; драма «Сярэбраны сон Саламеі», паст. 1900). У позняй лірыцы асабістыя пачуцці пераплятаюцца з грамадз. матывамі («Гімн», «Мой тастамент», «Адказ на «Псалмы будучыні» і інш.). На бел. мову асобныя яго творы перакладалі А.​Вольскі, С.​Дзяргай, У.​Дубоўка, А.​Звонак, М.​Лужанін, П.​Пестрак, Я.​Семяжон, М.​Танк. Паводле аднайм. драмы Дзярж. т-р оперы і балета Беларусі паставіў оперу «Мазепа» (1952), Бел. т-р імя Я.​Купалы — спектакль «Смерць ваяводы» (1959).

Тв.:

Dzieła wszystkie. Т. 1—17. Warszawa, 1952—76;

Бел. пер. — Выбранае. Мн., 1959;

Рус. пер. — Избр. соч. Т. 1—2. М., 1960;

Избранное. М., 1984.

Літ.:

Дерналович М. Юлиуш Словацкий. Варшава, 1986;

Ю.​Словацкий: Биобиблиогр. указ. М., 1959;

Piwińska M. Juliuz Słowacki od duchów. Warszawa, 1992;

Kowalczykowa A. Słowacki. Warszawa, 1994.

М.​М.​Хмяльніцкі.

Ю.Славацкі.

т. 14, с. 493

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

слава́кі, -аў, адз. слава́к, -а, м.

Заходнеславянскі народ, які складае асноўнае насельніцтва Славакіі.

|| ж. слава́чка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак.

|| прым. слава́цкі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

чэ́шска-слава́цкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. чэ́шска-слава́цкі чэ́шска-слава́цкая чэ́шска-слава́цкае чэ́шска-слава́цкія
Р. чэ́шска-слава́цкага чэ́шска-слава́цкай
чэ́шска-слава́цкае
чэ́шска-слава́цкага чэ́шска-слава́цкіх
Д. чэ́шска-слава́цкаму чэ́шска-слава́цкай чэ́шска-слава́цкаму чэ́шска-слава́цкім
В. чэ́шска-слава́цкі (неадуш.)
чэ́шска-слава́цкага (адуш.)
чэ́шска-слава́цкую чэ́шска-слава́цкае чэ́шска-слава́цкія (неадуш.)
чэ́шска-слава́цкіх (адуш.)
Т. чэ́шска-слава́цкім чэ́шска-слава́цкай
чэ́шска-слава́цкаю
чэ́шска-слава́цкім чэ́шска-слава́цкімі
М. чэ́шска-слава́цкім чэ́шска-слава́цкай чэ́шска-слава́цкім чэ́шска-слава́цкіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Славацкі Е. 11/136; 12/411

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Славацкі нацыянальны савет 9/572

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Славацкі нацыянальны тэатр (Браціслава) 11/274

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Славацкі Ю. 1/277, 269, 333, 545; 2/27, 252, 500; 3/89, 204, 314; 4/222, 269, 303; 6/383; 8/508, 509, 511, 512; 9/91, 201, 483, 573—574; 10/214, 227, 273, 322, 368; 11/387; 12/548, 576

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)