склада́нік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
склада́нік |
склада́нікі |
| Р. |
склада́ніка |
склада́нікаў |
| Д. |
склада́ніку |
склада́нікам |
| В. |
склада́нік |
склада́нікі |
| Т. |
склада́нікам |
склада́нікамі |
| М. |
склада́ніку |
склада́ніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Склада́нчык ‘складаны нож’ (ТСБМ, Янк. 3., Мат. Гом.), склада́нік ‘тс’ (Касп.). Кандэнсацыя словазлучэння складаны нож, параўн. склада́ны но́жык ‘тс’ (Варл.), да складаць < класці (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)