Ске́пня

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Ске́пня
Р. Ске́пні
Д. Ске́пні
В. Ске́пню
Т. Ске́пняй
Ске́пняю
М. Ске́пні

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Ске́пня ‘касцёр дроў’ (лях., ЛА, 1). Да скяпаць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)