сацыялі́стка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. сацыялі́стка сацыялі́сткі
Р. сацыялі́сткі сацыялі́стак
Д. сацыялі́стцы сацыялі́сткам
В. сацыялі́стку сацыялі́стак
Т. сацыялі́сткай
сацыялі́сткаю		 сацыялі́сткамі
М. сацыялі́стцы сацыялі́стках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сацыялі́стка ж. социали́стка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сацыялі́стка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.

Жан. да сацыяліст.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сацыялі́ст, -а, М -сце, мн. -ы, -аў, м.

Член сацыялістычнай партыі, паслядоўнік сацыялістычнага вучэння.

|| ж. сацыялі́стка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

социали́стка сацыялі́стка, -кі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)