Сасно́ўцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Сасно́ўцы
Р. Сасно́ўцаў
Д. Сасно́ўцам
В. Сасно́ўцы
Т. Сасно́ўцамі
М. Сасно́ўцах

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Сасно́ўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Сасно́ўка
Р. Сасно́ўкі
Д. Сасно́ўцы
В. Сасно́ўку
Т. Сасно́ўкай
Сасно́ўкаю
М. Сасно́ўцы

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Слабада́-Сасно́ўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Слабада́-Сасно́ўка
Р. Слабады́-Сасно́ўкі
Д. Слабадзе́-Сасно́ўцы
В. Слабаду́-Сасно́ўку
Т. Слабадо́й-Сасно́ўкай
Слабадо́ю-Сасно́ўкаю
М. Слабадзе́-Сасно́ўцы

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ба́гнішча, ‑а, н.

Вялікая багна. Мы адгэтуль пачаць нашу бітву павінны, Цераз багнішчы рушыць уперад наўпрост. Зарыцкі. // Тэрыторыя, занятая багнай. Адвечных вогнішчаў абшары Сасноўцы выйшлі пакараць. Смагаровіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)