саранчовыя - Пошук

саранчо́выя

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

саранчо́выя сущ., мн., зоол. саранчо́вые

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

саранчо́вы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	саранчо́вы	саранчо́вая	саранчо́вае	саранчо́выя
Р.	саранчо́вага	саранчо́вай саранчо́вае	саранчо́вага	саранчо́вых
Д.	саранчо́ваму	саранчо́вай	саранчо́ваму	саранчо́вым
В.	саранчо́вы (неадуш.) саранчо́вага (адуш.)	саранчо́вую	саранчо́вае	саранчо́выя (неадуш.) саранчо́вых (адуш.)
Т.	саранчо́вым	саранчо́вай саранчо́ваю	саранчо́вым	саранчо́вымі
М.	саранчо́вым	саранчо́вай	саранчо́вым	саранчо́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

саранчо́вые мн., сущ., зоол. саранчо́выя, -вых;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

саранчо́вы, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да саранчы. Саранчовая лічынка.

2. у знач. наз. саранчо́выя, ‑ых. Падсямейства насякомых атрада прастакрылых, да якога належаць усе віды саранчы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Verbum