рэ́я, -і, мн. -і, рэй і -яў, ж. (спец.).

Рухомы папярочны брус на мачце, які служыць для мацавання парусоў, устаноўкі антэн і падачы сігналаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

рэ́я

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. рэ́я рэ́і
Р. рэ́і рэ́й
Д. рэ́і рэ́ям
В. рэ́ю рэ́і
Т. рэ́яй
рэ́яю		 рэ́ямі
М. рэ́і рэ́ях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

рэ́я ж., мор. рей м., ре́я

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

рэ́я, ‑і, ж.

Рухомы папярочны круглы брус на мачце, які служыць для прывязвання да яго паруса на парусным судне і для падачы сігналаў, устаноўкі антэн на судне з механічным рухавіком.

[Ад гал. raa.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Рэ́я 1 ’рухомы папярочны круглы брус на мачце’ (ТСБМ), ’тоўстае бервяно’ (Нар. сл.). Ст.-рус. рая ’рэя’, польск. reja ’тс’. З ням. Raa, Ree, Rahe або нідэрл. raa (Брукнер, 457; Даль, 3, 1671).

Рэ́я 2 ’карагод’ (Байк. і Некр.). Гл. рэй 1.

Рэ́я 3 ’ёўня’ (Байк. і Некр., Касп., Нас.), ’вельмі вялікі капец бульбы’ (ЛА, 2), рэй ’прыстасаванне з слупоў і жэрдак для дасушвання збажыны і траў’. Польск. дыял. усх. reja, rejka ’капец бульбы’. З літ. rejà, rijà ’ёўня’ < лат. rija ’тс’ (Сл. ПЗБ, 4, 331; Фасмер, 3, 463; Лаўчутэ, Балтизмы, 33; LKA, 64).

Рэ́я 4 ’тое, што і батарэя’ (Нар. сл.). Ад батарэя (гл.) шляхам адсячэння пачатку слова. Параўн. чэш. слэнг. retka < cigaretka ’цыгарэта’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

брам-рэ́я

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. брам-рэ́я брам-рэ́і
Р. брам-рэ́і брам-рэ́й
Д. брам-рэ́і брам-рэ́ям
В. брам-рэ́ю брам-рэ́і
Т. брам-рэ́яй
брам-рэ́яю		 брам-рэ́ямі
М. брам-рэ́і брам-рэ́ях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

фок-рэ́я

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. фок-рэ́я фок-рэ́і
Р. фок-рэ́і фок-рэ́й
Д. фок-рэ́і фок-рэ́ям
В. фок-рэ́ю фок-рэ́і
Т. фок-рэ́яй
фок-рэ́яю		 фок-рэ́ямі
М. фок-рэ́і фок-рэ́ях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

брам-рэ́я ж., мор. брам-ре́я

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

фок-рэ́я, ‑і, ж.

Ніжняя рэя на фок-мачце.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фок-рэ́я ж., мор. фок-ре́й м.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)