рэ́п

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. рэ́п
Р. рэ́па
Д. рэ́пу
В. рэ́п
Т. рэ́пам
М. рэ́пе

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

рэп-гурт

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. рэп-гурт рэп-гурты́
Р. рэп-гурта́ рэп-гурто́ў
Д. рэп-гурту́ рэп-гурта́м
В. рэп-гурт рэп-гурты́
Т. рэп-гурто́м рэп-гурта́мі
М. рэп-гурце́ рэп-гурта́х

Крыніцы: sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

рэпу́зыка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. рэпу́зыка
Р. рэпу́зыкі
Д. рэпу́зыцы
В. рэпу́зыку
Т. рэпу́зыкай
рэпу́зыкаю
М. рэпу́зыцы

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

рэ́па

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. рэ́па рэ́пы
Р. рэ́пы рэ́п
Д. рэ́пе рэ́пам
В. рэ́пу рэ́пы
Т. рэ́пай
рэ́паю
рэ́памі
М. рэ́пе рэ́пах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

рэ́піць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. рэ́плю рэ́пім
2-я ас. рэ́піш рэ́піце
3-я ас. рэ́піць рэ́пяць
Прошлы час
м. рэ́піў рэ́пілі
ж. рэ́піла
н. рэ́піла
Загадны лад
2-я ас. рэ́п рэ́пце
Дзеепрыслоўе
цяп. час рэ́пячы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Піту́н1 ’піток; п’яніца’ (зэльв., Жыв. сл.; Сл. рэп лекс.), ’той, хто п’е алкагольнае пітво’ (Варл.). Да піць (гл.). Суф. ‑ун з экспрэсным значэннем ’схільнасць да адпаведнага дзеяння’ (Сцяцко, Афікс. наз., 68).

Піту́н2 ’тытунь’ (смарг., Сл. ПЗБ). У выніку распадабення т — m > п — т. Да тытунь (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)