рэ́п

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. рэ́п
Р. рэ́па
Д. рэ́пу
В. рэ́п
Т. рэ́пам
М. рэ́пе

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

рэп м. муз. Rap [rɛp] m - i -s, -s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

рэп

(англ. rap)

стыль эстрадна-танцавальнай музыкі; характарызуецца дэкламацыяй рытмічных вершаў у суправаджэнні сінтэзатара.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

рэп-гурт

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. рэп-гурт рэп-гурты́
Р. рэп-гурта́ рэп-гурто́ў
Д. рэп-гурту́ рэп-гурта́м
В. рэп-гурт рэп-гурты́
Т. рэп-гурто́м рэп-гурта́мі
М. рэп-гурце́ рэп-гурта́х

Крыніцы: sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

рэп-му́зыка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. рэп-му́зыка
Р. рэп-му́зыкі
Д. рэп-му́зыцы
В. рэп-му́зыку
Т. рэп-му́зыкай
рэп-му́зыкаю
М. рэп-му́зыцы

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

рэ́па

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. рэ́па рэ́пы
Р. рэ́пы рэ́п
Д. рэ́пе рэ́пам
В. рэ́пу рэ́пы
Т. рэ́пай
рэ́паю		 рэ́памі
М. рэ́пе рэ́пах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

рэ́піць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. рэ́плю рэ́пім
2-я ас. рэ́піш рэ́піце
3-я ас. рэ́піць рэ́пяць
Прошлы час
м. рэ́піў рэ́пілі
ж. рэ́піла
н. рэ́піла
Загадны лад
2-я ас. рэ́п рэ́пце
Дзеепрыслоўе
цяп. час рэ́пячы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

◎ Піту́н 1 ’піток; п’яніца’ (зэльв., Жыв. сл.; Сл. рэп лекс.), ’той, хто п’е алкагольнае пітво’ (Варл.). Да піць (гл.). Суф. ‑ун з экспрэсным значэннем ’схільнасць да адпаведнага дзеяння’ (Сцяцко, Афікс. наз., 68).

◎ Піту́н 2 ’тытунь’ (смарг., Сл. ПЗБ). У выніку распадабення т — m > п — т. Да тытунь (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

rap​2 [ræp] v.

1. злёгку ўдара́ць; сту́каць, пасту́кваць;

rap on the door пасту́каць у дзве́ры

2. (out) рэ́зка гавары́ць; выкры́кваць;

Captain Blake rapped out an order. Капітан Блэйк выкрыкнуў загад.

3. mus. выко́нваць рэп

♦

rap smb. on/over the knuckles крытыкава́ць каго́-н.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

rap

I [ræp]

n.

1) лёгкі стук

I heard a rap on the door — Я пачу́ў лёгкі стук у дзьве́ры

2) Sl. абвінава́чаньне n., віна́, ка́ра f.

I will take the rap for this — Я вазьму́ на сябе́ віну́ за гэ́та

a bum rap — несправядлі́вае абвінава́чаньне

II [ræp]

1.

v.i., Sl.

1) гу́тарыць, балбата́ць

2) быць у зго́дзе, у до́брых дачыне́ньнях

3) сьпява́ць рэп

2.

n. Sl.

1) гу́тарка (сябро́ўская) f

2) рытмі́чная гаво́рка; рэчытаты́ў -ву, рэп -у m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)