рэнава́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
рэнава́цыя |
рэнава́цыі |
| Р. |
рэнава́цыі |
рэнава́цый |
| Д. |
рэнава́цыі |
рэнава́цыям |
| В. |
рэнава́цыю |
рэнава́цыі |
| Т. |
рэнава́цыяй
рэнава́цыяю |
рэнава́цыямі |
| М. |
рэнава́цыі |
рэнава́цыях |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Рэнава́цыя ’абнаўленне асноўных фондаў вытворчасці’ (Булыка, СІС). З рус. реновация ’тс’. Ст.-бел. реновация ’абнаўленне завяшчання’ < польск. renowacja ’тс’ < лац. rĕnŏvātio ’абнаўленне; аднаўленне’ < rĕnŏvo ’абнаўляць; аднаўляць’ (Булыка, Лекс. запазыч., 77).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)