рэ́йдэр
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
рэ́йдэр |
рэ́йдэры |
| Р. |
рэ́йдэра |
рэ́йдэраў |
| Д. |
рэ́йдэру |
рэ́йдэрам |
| В. |
рэ́йдэр |
рэ́йдэры |
| Т. |
рэ́йдэрам |
рэ́йдэрамі |
| М. |
рэ́йдэры |
рэ́йдэрах |
Іншыя варыянты:
рэ́йдар.
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
рэ́йдэр, ‑а, м.
Ваенны карабель, які мае заданне самастойна весці баявыя аперацыі, галоўным чынам знішчаць варожыя судны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рэ́йдар
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
рэ́йдар |
рэ́йдары |
| Р. |
рэ́йдара |
рэ́йдараў |
| Д. |
рэ́йдару |
рэ́йдарам |
| В. |
рэ́йдар |
рэ́йдары |
| Т. |
рэ́йдарам |
рэ́йдарамі |
| М. |
рэ́йдары |
рэ́йдарах |
Іншыя варыянты:
рэ́йдэр.
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)