рэверсі́ўны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
рэверсі́ўны |
рэверсі́ўная |
рэверсі́ўнае |
рэверсі́ўныя |
| Р. |
рэверсі́ўнага |
рэверсі́ўнай
рэверсі́ўнае |
рэверсі́ўнага |
рэверсі́ўных |
| Д. |
рэверсі́ўнаму |
рэверсі́ўнай |
рэверсі́ўнаму |
рэверсі́ўным |
| В. |
рэверсі́ўны (неадуш.)
рэверсі́ўнага (адуш.) |
рэверсі́ўную |
рэверсі́ўнае |
рэверсі́ўныя (неадуш.)
рэверсі́ўных (адуш.) |
| Т. |
рэверсі́ўным |
рэверсі́ўнай
рэверсі́ўнаю |
рэверсі́ўным |
рэверсі́ўнымі |
| М. |
рэверсі́ўным |
рэверсі́ўнай |
рэверсі́ўным |
рэверсі́ўных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
рэверсі́ўны тех. реверси́вный
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
рэверсі́ўны, ‑ая, ‑ае.
Спец. Такі, у якога можна мяняць напрамак руху або вярчэння. Рэверсіўны механізм.
[Ад лац. reversus — адваротны.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
реверси́вный рэверсі́ўны;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)