Ры́ма

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. Ры́ма Ры́мы
Р. Ры́мы Ры́м
Д. Ры́ме Ры́мам
В. Ры́му Ры́м
Т. Ры́май
Ры́маю		 Ры́мамі
М. Ры́ме Ры́мах

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Рыма, гл. рымзаць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ры́ма-каталі́цкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ры́ма-каталі́цкі ры́ма-каталі́цкая ры́ма-каталі́цкае ры́ма-каталі́цкія
Р. ры́ма-каталі́цкага ры́ма-каталі́цкай
ры́ма-каталі́цкае		 ры́ма-каталі́цкага ры́ма-каталі́цкіх
Д. ры́ма-каталі́цкаму ры́ма-каталі́цкай ры́ма-каталі́цкаму ры́ма-каталі́цкім
В. ры́ма-каталі́цкі (неадуш.)
ры́ма-каталі́цкага (адуш.)		 ры́ма-каталі́цкую ры́ма-каталі́цкае ры́ма-каталі́цкія (неадуш.)
ры́ма-каталі́цкіх (адуш.)
Т. ры́ма-каталі́цкім ры́ма-каталі́цкай
ры́ма-каталі́цкаю		 ры́ма-каталі́цкім ры́ма-каталі́цкімі
М. ры́ма-каталі́цкім ры́ма-каталі́цкай ры́ма-каталі́цкім ры́ма-каталі́цкіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ры́ма-като́лік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ры́ма-като́лік ры́ма-като́лікі
Р. ры́ма-като́ліка ры́ма-като́лікаў
Д. ры́ма-като́ліку ры́ма-като́лікам
В. ры́ма-като́ліка ры́ма-като́лікаў
Т. ры́ма-като́лікам ры́ма-като́лікамі
М. ры́ма-като́ліку ры́ма-като́ліках

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

лаці́нскі, -ая, -ае.

Які мае адносіны да культуры, рэлігіі і геаграфіі Старажытнага Рыма.

Лацінская прыказка.

Л. шрыфт.

Лацінская вера.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Ры́м

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Ры́м
Р. Ры́ма
Д. Ры́му
В. Ры́м
Т. Ры́мам
М. Ры́ме

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Рим г. Рым, род. Ры́ма м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

рым мор. рым, род. ры́ма м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ры́м

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ры́м ры́мы
Р. ры́ма ры́маў
Д. ры́му ры́мам
В. ры́м ры́мы
Т. ры́мам ры́мамі
М. ры́ме ры́мах

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

раманіза́цыя, ‑і, ж.

Засваенне мовы, культуры і звычаяў Старажытнага Рыма Бародамі, якія падпалі пад уплыў Рымскай імперыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)