рыла́сты
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
рыла́сты |
рыла́стая |
рыла́стае |
рыла́стыя |
| Р. |
рыла́стага |
рыла́стай
рыла́стае |
рыла́стага |
рыла́стых |
| Д. |
рыла́стаму |
рыла́стай |
рыла́стаму |
рыла́стым |
| В. |
рыла́сты (неадуш.)
рыла́стага (адуш.) |
рыла́стую |
рыла́стае |
рыла́стыя (неадуш.)
рыла́стых (адуш.) |
| Т. |
рыла́стым |
рыла́стай
рыла́стаю |
рыла́стым |
рыла́стымі |
| М. |
рыла́стым |
рыла́стай |
рыла́стым |
рыла́стых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
рыла́сты, ‑ая, ‑ае.
Тое, што і рылаты.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Рыла́н, рыле́й ’чалавек з поўным чырвоным тварам’ (ТС). Сюды ж рыла́сты ’таўстаморды’ (Байк. і Некр.), рыла́стый ’чалавек з моцным, громкім голасам’, рылатый ’чалавек з тоўстымі, адвіслымі губамі’ (Нас.), рыла́ты ’губаты’ (люб., ЛА). Адыменныя ўтварэнні з рознымі суфіксамі ад ры́ла (гл.) (Пра словаўтваральны тып з суф. ‑ан і ‑ей гл. Сцяцко, Афікс. наз., адпаведна 94 і 98). Тое ж у іншых мовах, параўн. рус. дыял. рыла́н ’таўстарылы’, серб.-харв. ри̏ласт ’мардасты’, ’губасты’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)