рызыка́нтка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
рызыка́нтка |
рызыка́нткі |
| Р. |
рызыка́нткі |
рызыка́нтак |
| Д. |
рызыка́нтцы |
рызыка́нткам |
| В. |
рызыка́нтку |
рызыка́нтак |
| Т. |
рызыка́нткай
рызыка́нткаю |
рызыка́нткамі |
| М. |
рызыка́нтцы |
рызыка́нтках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
рызыка́нтка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.
Жан. да рызыкант.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рызыка́нт, -а, М -нце, мн. -ы, -аў, м.
Смелы, адважны чалавек.
|| ж. рызыка́нтка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)