рызыка́нтка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. рызыка́нтка рызыка́нткі
Р. рызыка́нткі рызыка́нтак
Д. рызыка́нтцы рызыка́нткам
В. рызыка́нтку рызыка́нтак
Т. рызыка́нткай
рызыка́нткаю		 рызыка́нткамі
М. рызыка́нтцы рызыка́нтках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

рызыка́нтка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.

Жан. да рызыкант.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рызыка́нт, -а, М -нце, мн. -ы, -аў, м.

Смелы, адважны чалавек.

|| ж. рызыка́нтка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

advanturess

[ədˈventʃərəs]

n.

1) шука́льніца прыго́даў, рызыка́нтка f.

2) аванту́рніца f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)