Ры́бніца

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Ры́бніца
Р. Ры́бніцы
Д. Ры́бніцы
В. Ры́бніцу
Т. Ры́бніцай
Ры́бніцаю
М. Ры́бніцы

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ры́бніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ры́бніца ры́бніцы
Р. ры́бніцы ры́бніц
Д. ры́бніцы ры́бніцам
В. ры́бніцу ры́бніц
Т. ры́бніцай
ры́бніцаю		 ры́бніцамі
М. ры́бніцы ры́бніцах

Крыніцы: tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ры́бніца

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ры́бніца ры́бніцы
Р. ры́бніцы ры́бніц
Д. ры́бніцы ры́бніцам
В. ры́бніцу ры́бніцы
Т. ры́бніцай
ры́бніцаю		 ры́бніцамі
М. ры́бніцы ры́бніцах

Крыніцы: tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ры́бніца, ‑ы, ж.

1. Прамысловае рыбалоўнае судна.

2. Разм. Жан. да рыбнік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ры́бница рыб., обл. ры́бніца, -цы ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)