расчэ́рчваць гл. расчарціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

расчэ́рчваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. расчэ́рчваю расчэ́рчваем
2-я ас. расчэ́рчваеш расчэ́рчваеце
3-я ас. расчэ́рчвае расчэ́рчваюць
Прошлы час
м. расчэ́рчваў расчэ́рчвалі
ж. расчэ́рчвала
н. расчэ́рчвала
Загадны лад
2-я ас. расчэ́рчвай расчэ́рчвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час расчэ́рчваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

расчэ́рчваць несов. расче́рчивать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

расчэ́рчваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да расчарціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

расчарці́ць, -чарчу́, -чэ́рціш, -чэ́рціць; -чэ́рцім, -чэ́рціце, -чэ́рцяць; -чэ́рчаны; зак., што.

Нанесці на што-н. штрыхі, лініі ў патрэбных кірунках.

Р. паперу.

|| незак. расчэ́рчваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. расчэ́рчванне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

расче́рчивать несов. расчэ́рчваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

расчэ́рчвацца, ‑аецца; незак.

Зал. да расчэрчваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)