расці́рачны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
расці́рачны |
расці́рачная |
расці́рачнае |
расці́рачныя |
| Р. |
расці́рачнага |
расці́рачнай расці́рачнае |
расці́рачнага |
расці́рачных |
| Д. |
расці́рачнаму |
расці́рачнай |
расці́рачнаму |
расці́рачным |
| В. |
расці́рачны (неадуш.) расці́рачнага (адуш.) |
расці́рачную |
расці́рачнае |
расці́рачныя (неадуш.) расці́рачных (адуш.) |
| Т. |
расці́рачным |
расці́рачнай расці́рачнаю |
расці́рачным |
расці́рачнымі |
| М. |
расці́рачным |
расці́рачнай |
расці́рачным |
расці́рачных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
расце́рці, разатру́, разатрэ́ш, разатрэ́; разатро́м, разатраце́, разатру́ць; расцёр, -це́рла; разатры́; расцёрты; зак.
1. што. Тручы, размяць, раздрабніць, ператварыць у аднародную масу.
Р. тытунь.
2. што. Націскаючы, размазаць па якой-н. паверхні.
Р. крэм на руках.
3. каго-што. Зрабіць масаж, моцна пацерці.
Р. спіну.
4. што. Ходзячы, ездзячы, пратаптаць, пракласці (сцежку, дарогу і пад.; разм.).
Р. дарогу.
|| незак. расціра́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.
|| наз. расціра́нне, -я, н. і расці́рка, -і, ДМ -рцы, ж.
|| прым. расці́рачны, -ая, -ае (да 1 знач.; спец.) і расціра́льны, -ая, -ае (да 1 і 3 знач.; спец.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
расти́рочный расці́рачны, расціра́льны;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)