распаласава́ць гл. паласаваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
распаласава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
распаласу́ю |
распаласу́ем |
| 2-я ас. |
распаласу́еш |
распаласу́еце |
| 3-я ас. |
распаласу́е |
распаласу́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
распаласава́ў |
распаласава́лі |
| ж. |
распаласава́ла |
| н. |
распаласава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
распаласу́й |
распаласу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
распаласава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
распаласава́ць сов., разг. располосова́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
распаласава́ць, ‑сую, ‑суеш, ‑суе; зак., каго-што.
Разм. Разарваць, разрэзаць на палосы, уздоўж. Кінуў [Раманка] палена, жыўцом распаласаваў на грудзях сарочку і пусціўся да ракі. Пташнікаў. Мяшкі хтосьці распаласаваў нажом. Паўлаў. // Нанесці глыбокую рану ў выглядзе паласы; рассячы, разарваць. Ледзь адбіўся ад .. [ваўкоў] Хвошч, дваім распаласаваў віламі жываты, а тады сам пакаўзнуўся ў лужыне. Лупсякоў. Як агледзець вокам, выхапіў [Зазыба] у канвойнага шаблю і пачаў секчы ёю з усяго пляча махноўцаў — спярша распаласаваў свайго канвойнага. Чыгрынаў. / у перан. ужыв. Залатым зігзагам маланка распаласавала неба. Стаховіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Распаласава́ць ’разрэзаць’ (Цых.), параўн. чэш. rozplasati (obuv) ’разарваць, разадраць’. Да паласа (гл.), паласаваць ’разрываць, разразаць на палоскі’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
паласава́ць, -су́ю, -су́еш, -су́е; -су́й; незак.
1. што. Рэзаць на палосы (спец.).
П. жалеза.
2. каго-што. Біць, пакідаючы рубцы, палосы на целе (разм.).
|| зак. спаласава́ць, -су́ю, -су́еш, -су́е; -су́й; -сава́ны (да 2 знач.) і распаласава́ць, -су́ю, -су́еш, -су́е; -су́й; -сава́ны (да 1 знач.).
|| наз. паласава́нне, -я, н. (да 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
располосова́ть сов., разг. распаласава́ць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
распаласо́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да распаласаваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
распаласава́ны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад распаласаваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
разлупі́ць, -луплю́, -лу́піш, -лу́піць; -лу́плены; зак., што (разм.).
1. Разадраць на палосы, распаласаваць што-н.; падраць.
Р. кашулю.
2. Нанесці рану, глыбокую драпіну.
Зачапіўся за сук і разлупіў скуру на назе.
|| незак. разлу́пліваць, -аю, -аеш, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)