раскве́чаны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. раскве́чаны раскве́чаная раскве́чанае раскве́чаныя
Р. раскве́чанага раскве́чанай
раскве́чанае		 раскве́чанага раскве́чаных
Д. раскве́чанаму раскве́чанай раскве́чанаму раскве́чаным
В. раскве́чаны (неадуш.)
раскве́чанага (адуш.)		 раскве́чаную раскве́чанае раскве́чаныя (неадуш.)
раскве́чаных (адуш.)
Т. раскве́чаным раскве́чанай
раскве́чанаю		 раскве́чаным раскве́чанымі
М. раскве́чаным раскве́чанай раскве́чаным раскве́чаных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

раскве́чаны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. раскве́чаны раскве́чаная раскве́чанае раскве́чаныя
Р. раскве́чанага раскве́чанай
раскве́чанае		 раскве́чанага раскве́чаных
Д. раскве́чанаму раскве́чанай раскве́чанаму раскве́чаным
В. раскве́чаны (неадуш.)
раскве́чанага (адуш.)		 раскве́чаную раскве́чанае раскве́чаныя (неадуш.)
раскве́чаных (адуш.)
Т. раскве́чаным раскве́чанай
раскве́чанаю		 раскве́чаным раскве́чанымі
М. раскве́чаным раскве́чанай раскве́чаным раскве́чаных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

раскве́чаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. раскве́чаны раскве́чаная раскве́чанае раскве́чаныя
Р. раскве́чанага раскве́чанай
раскве́чанае		 раскве́чанага раскве́чаных
Д. раскве́чанаму раскве́чанай раскве́чанаму раскве́чаным
В. раскве́чаны (неадуш.)
раскве́чанага (адуш.)		 раскве́чаную раскве́чанае раскве́чаныя (неадуш.)
раскве́чаных (адуш.)
Т. раскве́чаным раскве́чанай
раскве́чанаю		 раскве́чаным раскве́чанымі
М. раскве́чаным раскве́чанай раскве́чаным раскве́чаных

Кароткая форма: раскве́чана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

раскве́чаны расцве́ченный; см. раскве́ціць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

раскве́чаны, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад расквеціць.

2. у знач. прым. Ярка ўпрыгожаны; яркі, рознакаляровы. Яны ўвайшлі ў прасторны светлы пакой, дзе на мяккай расквечанай канапе чакаў іх Кастусь. Якімовіч. Шум, гамана ўзняліся, калі вясельны поезд — пяць расквечаных троек з закручанымі хвастамі, з бомамі і зыкамі гармоняў — паказаўся за сялом на дарозе. Ракітны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

расцве́ченный разг.

1. (раскрашенный) размалява́ны, расфарбава́ны;

2. (украшенный) раскве́чаны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)