разначы́нны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
разначы́нны |
разначы́нная |
разначы́ннае |
разначы́нныя |
| Р. |
разначы́ннага |
разначы́ннай
разначы́ннае |
разначы́ннага |
разначы́нных |
| Д. |
разначы́ннаму |
разначы́ннай |
разначы́ннаму |
разначы́нным |
| В. |
разначы́нны (неадуш.)
разначы́ннага (адуш.) |
разначы́нную |
разначы́ннае |
разначы́нныя (неадуш.)
разначы́нных (адуш.) |
| Т. |
разначы́нным |
разначы́ннай
разначы́ннаю |
разначы́нным |
разначы́ннымі |
| М. |
разначы́нным |
разначы́ннай |
разначы́нным |
разначы́нных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
разначы́нны ист. разночи́нный
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
разначы́нны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да разначынца, разначынцаў. [Атрады паўстанцаў] складаліся .. з шляхты, разначынных служачых, гімназістаў, рамеснікаў, сялян і парабкаў. «Полымя».
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
разначы́нец, -нца, мн. -нцы, -нцаў, м.
У Расіі ў 19 ст: прагрэсіўна настроены інтэлігент недваранскага паходжання.
|| прым. разначы́нны, -ая, -ае і разначы́нскі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
разночи́нный разначы́нны.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)