разміна́ць гл. размяць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

разміна́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. разміна́ю разміна́ем
2-я ас. разміна́еш разміна́еце
3-я ас. разміна́е разміна́юць
Прошлы час
м. разміна́ў разміна́лі
ж. разміна́ла
н. разміна́ла
Загадны лад
2-я ас. разміна́й разміна́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час разміна́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

разміна́ць несов.

1. размина́ть;

2. разг. размина́ть, промина́ть;

1, 2 см. размя́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

разміна́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да размяць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

размя́ць, разамну́, разамне́ш, разамне́; разамнём, разамняце́, разамну́ць; разамні́; размя́ты; зак.

1. гл. мяць.

2. перан., каго-што. Рухамі прывесці цела ў стан фізічнай бадзёрасці (разм.).

Р. ногі.

|| незак. разміна́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

|| наз. размі́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

размина́ть несов.

1. (делать мягким) разміна́ць, размякча́ць; (растирать) расціра́ць;

размина́ть ко́жу разміна́ць (размякча́ць) ску́ру;

размина́ть гли́ну разміна́ць (расціра́ць) глі́ну;

2. перен. разміна́ць;

размина́ть но́ги разміна́ць но́гі;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

разміна́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. размінаць — размяць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выміна́ць

‘размінаць, рабіць што-небудзь мяккім’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. выміна́ю выміна́ем
2-я ас. выміна́еш выміна́еце
3-я ас. выміна́е выміна́юць
Прошлы час
м. выміна́ў выміна́лі
ж. выміна́ла
н. выміна́ла
Загадны лад
2-я ас. выміна́й выміна́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час выміна́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

промина́ть несов.

1. (продавливать) праціска́ць, праду́шваць;

2. (заставлять побегать, походить) спец. праміна́ць, разміна́ць; (не давать отечь) разг. праміна́ць, разміна́ць; см. промя́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

разміна́цца ​1, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца.

Незак. да размінуцца.

разміна́цца ​2, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да размяцца.

2. Зал. да размінаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)