размаро́жваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. размаро́жваю размаро́жваем
2-я ас. размаро́жваеш размаро́жваеце
3-я ас. размаро́жвае размаро́жваюць
Прошлы час
м. размаро́жваў размаро́жвалі
ж. размаро́жвала
н. размаро́жвала
Загадны лад
2-я ас. размаро́жвай размаро́жвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час размаро́жваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

размаро́жваць несов., в разн. знач. размора́живать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

размаро́жваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да размарозіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

размаро́зіць, -ро́жу, -ро́зіш, -ро́зіць; -ро́жаны; зак., каго-што.

1. Вывесці з замарожанага стану, даць магчымасць адтаць чаму-н.

Р. халадзільнік.

2. перан. Зноў пусціць у абарот, у эксплуатацыю (сродкі, запасы сыравіны і пад.).

Р. крэдыты.

|| незак. размаро́жваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

размора́живать несов., в разн. знач. размаро́жваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

размаро́жвацца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да размарозіцца.

2. Зал. да размарожваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

размаро́жванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. размарожваць — размарозіць і размарожвацца — размарозіцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

размаро́жвацца несов., возвр., страд. размора́живаться; см. размаро́зіцца, размаро́жваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)