размаро́жванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. размаро́жванне
Р. размаро́жвання
Д. размаро́жванню
В. размаро́жванне
Т. размаро́жваннем
М. размаро́жванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

размаро́жванне ср. размора́живание

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

размаро́жванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. размарожваць — размарозіць і размарожвацца — размарозіцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

размора́живание размаро́жванне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)