разлы́гваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. разлы́гваю разлы́гваем
2-я ас. разлы́гваеш разлы́гваеце
3-я ас. разлы́гвае разлы́гваюць
Прошлы час
м. разлы́гваў разлы́гвалі
ж. разлы́гвала
н. разлы́гвала
Загадны лад
2-я ас. разлы́гвай разлы́гвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час разлы́гваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

разлы́гваць несов.

1. разни́зывать;

2. развя́зывать; расча́ливать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

разлы́гваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да разлыгаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разлыга́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак., каго-што.

Зняць вяроўку з таго, хто быў залыганы.

|| незак. разлы́гваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. разлы́гванне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

разлы́гванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. разлыгваць — разлыгаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разлы́гвацца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да разлыгацца.

2. Зал. да разлыгваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разлы́гвацца несов.

1. разни́зываться;

2. развя́зываться; расча́ливаться;

3. страд. разни́зываться; развя́зываться; расча́ливаться; см. разлы́гваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)