разбіва́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. разбіва́ю разбіва́ем
2-я ас. разбіва́еш разбіва́еце
3-я ас. разбіва́е разбіва́юць
Прошлы час
м. разбіва́ў разбіва́лі
ж. разбіва́ла
н. разбіва́ла
Загадны лад
2-я ас. разбіва́й разбіва́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час разбіва́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

разбіва́ць несов.

1. (разламывать, раздроблять) разбива́ть;

2. (колкой разъединять на части) раска́лывать, расщепля́ть;

3. (повреждать ударом какую-л. часть тела) разбива́ть; ра́нить;

4. (побеждать, наносить поражение) разбива́ть, сокруша́ть;

5. (сад, парк и т.п.) разбива́ть, распланиро́вывать;

6. (разделять на группы) разбива́ть;

7. (дорогу) разбива́ть, разъе́зживать;

8. (сено и т.п.) развора́шивать;

9. (навоз) разбра́сывать;

10. (обувь) разбива́ть, изна́шивать;

11. (приводить в негодность) разбива́ть;

р. машы́ну — разбива́ть маши́ну;

12. (о параличе и т.п.) разбива́ть;

13. разг. (крупную купюру) разбива́ть, разме́нивать;

14. (расстраивать, разрушать) разбива́ть;

15. (доказывать несостоятельность) разбива́ть, опроверга́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

разбіва́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да разбіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разбі́ць, разаб’ю́, разаб’е́ш, разаб’е́; разаб’ём, разаб’яце́, разаб’ю́ць; разбі́ў, -бі́ла; разбі́; разбі́ты; зак.

1. гл. біць.

2. Пашкодзіць ударам, параніць.

Р. галаву.

3. перан. Загубіць, разбурыць.

Р. мары і надзеі.

Р. чужое шчасце.

4. каго-што. Раздзяліць на часткі, на групы; размеркаваць.

Р. лес на ўчасткі.

Р. атрад на групы.

5. каго-што. Перамагчы, нанесці паражэнне.

Р. ворага.

6. перан. Даказаць памылковасць, беспадстаўнасць, неабгрунтаванасць каго-, чаго-н.

Р. праціўнікаў новай ідэі.

7. Паставіць, раскінуць (палатку і пад.).

Р. лагер.

8. Распланаваўшы, пасадзіць што-н.

Р. парк.

9. што. Растрэсці, разварушыць, раскінуць.

Р. сена.

Р. гной на полі.

|| незак. разбіва́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

|| наз. разбіва́нне, -я, н. і разбі́ўка, -і, ДМ -біўцы, ж. (да 4, 7—9 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

раскола́чивать несов. разбіва́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

расшиба́ть несов. разбіва́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

крыва́віць, -ва́ўлю, -ва́віш, -ва́віць; незак.

1. каго-што. Біць, разбіваць да крыві.

К. ногі аб калючкі.

2. Тое, што і крывавіцца (разм.).

Рана крывавіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

разбіва́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. разбіваць — разбіць (у 1–11 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разбіва́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да разбіцца.

2. Зал. да разбіваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

раздзо́гваць

‘разбіваць, расхістваць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. раздзо́гваю раздзо́гваем
2-я ас. раздзо́гваеш раздзо́гваеце
3-я ас. раздзо́гвае раздзо́гваюць
Прошлы час
м. раздзо́гваў раздзо́гвалі
ж. раздзо́гвала
н. раздзо́гвала
Загадны лад
2-я ас. раздзо́гвай раздзо́гвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час раздзо́гваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)