разбрако́ваны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
разбрако́ваны |
разбрако́ваная |
разбрако́ванае |
разбрако́ваныя |
| Р. |
разбрако́ванага |
разбрако́ванай
разбрако́ванае |
разбрако́ванага |
разбрако́ваных |
| Д. |
разбрако́ванаму |
разбрако́ванай |
разбрако́ванаму |
разбрако́ваным |
| В. |
разбрако́ваны
разбрако́ванага |
разбрако́ваную |
разбрако́ванае |
разбрако́ваныя
разбрако́ваных |
| Т. |
разбрако́ваным |
разбрако́ванай
разбрако́ванаю |
разбрако́ваным |
разбрако́ванымі |
| М. |
разбрако́ваным |
разбрако́ванай |
разбрако́ваным |
разбрако́ваных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
разбрако́ваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
разбрако́ваны |
разбрако́ваная |
разбрако́ванае |
разбрако́ваныя |
| Р. |
разбрако́ванага |
разбрако́ванай
разбрако́ванае |
разбрако́ванага |
разбрако́ваных |
| Д. |
разбрако́ванаму |
разбрако́ванай |
разбрако́ванаму |
разбрако́ваным |
| В. |
разбрако́ваны
разбрако́ванага |
разбрако́ваную |
разбрако́ванае |
разбрако́ваныя
разбрако́ваных |
| Т. |
разбрако́ваным |
разбрако́ванай
разбрако́ванаю |
разбрако́ваным |
разбрако́ванымі |
| М. |
разбрако́ваным |
разбрако́ванай |
разбрако́ваным |
разбрако́ваных |
Кароткая форма: разбрако́вана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
разбрако́ваны спец., см. разбракава́ны
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)