разбедава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
разбяду́юся |
разбяду́емся |
| 2-я ас. |
разбяду́ешся |
разбяду́ецеся |
| 3-я ас. |
разбяду́ецца |
разбяду́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
разбедава́ўся |
разбедава́ліся |
| ж. |
разбедава́лася |
| н. |
разбедава́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
разбяду́йся |
разбяду́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
разбедава́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
разбедава́цца сов. нача́ть си́льно сокруша́ться (скорбе́ть, пла́каться)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
разбедава́цца, ‑бядуюся, ‑бядуешся, ‑бядуецца; зак.
Разм. Пачаць моцна бедаваць. — Эх ты, чалавек, на галаве шапка, — усміхнуўся Вульф, — чаго ты так разбедаваўся? С. Александровіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
разгорева́ться сов., разг. разбедава́цца.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)