разбедава́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. разбяду́юся разбяду́емся
2-я ас. разбяду́ешся разбяду́ецеся
3-я ас. разбяду́ецца разбяду́юцца
Прошлы час
м. разбедава́ўся разбедава́ліся
ж. разбедава́лася
н. разбедава́лася
Загадны лад
2-я ас. разбяду́йся разбяду́йцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час разбедава́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

разбедава́цца сов. нача́ть си́льно сокруша́ться (скорбе́ть, пла́каться)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

разбедава́цца, ‑бядуюся, ‑бядуешся, ‑бядуецца; зак.

Разм. Пачаць моцна бедаваць. — Эх ты, чалавек, на галаве шапка, — усміхнуўся Вульф, — чаго ты так разбедаваўся? С. Александровіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разгорева́ться сов., разг. разбедава́цца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)