разбалтава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
разбалту́ю |
разбалту́ем |
| 2-я ас. |
разбалту́еш |
разбалту́еце |
| 3-я ас. |
разбалту́е |
разбалту́юць |
| Прошлы час |
| м. |
разбалтава́ў |
разбалтава́лі |
| ж. |
разбалтава́ла |
| н. |
разбалтава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
разбалту́й |
разбалту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
разбалтава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
разбалтава́ць сов., тех. разболтова́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
разбалтава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак., што.
Спец. Зняць балты.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
разболтова́ть сов. разбалтава́ць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)