разбалтава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. разбалту́ю разбалту́ем
2-я ас. разбалту́еш разбалту́еце
3-я ас. разбалту́е разбалту́юць
Прошлы час
м. разбалтава́ў разбалтава́лі
ж. разбалтава́ла
н. разбалтава́ла
Загадны лад
2-я ас. разбалту́й разбалту́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час разбалтава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

разбалтава́ць сов., тех. разболтова́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

разбалтава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак., што.

Спец. Зняць балты.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разболтова́ть сов. разбалтава́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)