пірыдзі́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. пірыдзі́н
Р. пірыдзі́ну
Д. пірыдзі́ну
В. пірыдзі́н
Т. пірыдзі́нам
М. пірыдзі́не

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пірыдзі́н, -ну м., хим. пириди́н

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пириди́н хим. пірыдзі́н, -ну м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)