Пірагі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Пірагі́
Р. Піраго́ў
Д. Пірага́м
В. Пірагі́
Т. Пірага́мі
М. Пірага́х

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

павыяда́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак., што.

Выесці што-н. у многіх месцах або ўсё, многае.

П. начынку з пірагоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

піро́г

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. піро́г пірагі́
Р. пірага́ піраго́ў
Д. пірагу́ пірага́м
В. піро́г пірагі́
Т. піраго́м пірага́мі
М. пірагу́ пірага́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

павыяда́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Выесці што‑н. у многіх месцах, выесці ўсё, многае. Павыядаць начынку з пірагоў. Дым павыядаў вочы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

спытлява́ць, ‑люю, ‑люеш, ‑люе; зак., што.

Змалоць і прасеяць папярэдне ачышчанае зерне на мяккую муку. Спытлявалі пшаніцу і раздалі жанкам па хатах, каб напяклі пірагоў і булак. Васілевіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

напячы́, -пяку́, -пячэ́ш, -пячэ́; -пячо́м, -печаце́, -пяку́ць; напёк, -пякла́, -кло́; -пячы́; -пе́чаны; зак.

1. чаго. Спячы нейкую колькасць.

Н. пірагоў.

2. што. Моцна нагрэць, перагрэць на сонцы, печы і пад. (разм.).

Н. ногі на пяску.

3. каго-што. Апячы крапівой; наджаліць (пра насякомых; разм.).

|| незак. напяка́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

напе́чь сов., в разн. знач. напячы́, мног. панапяка́ць;

напе́чь пирого́в напячы́ піраго́ў;

напекло́ го́лову напякло́ галаву́;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

насаджа́ць ​1, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-чаго.

1. Змясціць, размясціць дзе‑н. вялікую колькасць каго‑, чаго‑н. Насаджаць дзяцей у аўтобус. Насаджаць пірагоў у печ.

2. Пасадзіць у некалькі прыёмаў або нейкую колькасць (пра расліны, дрэвы). Насаджаць маладых дрэў.

3. Разм. Пабоямі нарабіць (сінякоў, гузоў і пад.). Не надта хочацца .. [Аўдолі] ўмешвацца ва ўнутраныя справы, падлічваць, хто каму больш сінякоў насаджаў, ды нічога не зробіш — улада. Крапіва.

насаджа́ць ​2, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да насадзіць ​1 (у 3, 4 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

напячы́ сов.

1. в разн. знач. напе́чь;

н. піраго́ў — напе́чь пирого́в;

напякло́ галаву́ — безл. напекло́ го́лову;

2. нажа́рить;

н. сква́рак — нажа́рить шква́рок;

3. накали́ть, раскали́ть;

н. жале́зны прут — накали́ть (раскали́ть) желе́зный прут

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

насаджа́ць сов., в разн. знач. насажа́ть;

н. гасце́й за стол — насажа́ть госте́й за стол;

н. дрэў — насажа́ть дере́вьев;

н. пасажы́раў — насажа́ть пассажи́ров;

н. сіняко́ў — насажа́ть синяко́в;

н. кля́ксаў — насажа́ть клякс;

н. піраго́ў у печ — насажа́ть пирого́в в печь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)