Пясча́нка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Пясча́нка
Р. Пясча́нкі
Д. Пясча́нцы
В. Пясча́нку
Т. Пясча́нкай
Пясча́нкаю
М. Пясча́нцы

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пясча́нка

‘грызун’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. пясча́нка пясча́нкі
Р. пясча́нкі пясча́нак
Д. пясча́нцы пясча́нкам
В. пясча́нку пясча́нак
Т. пясча́нкай
пясча́нкаю		 пясча́нкамі
М. пясча́нцы пясча́нках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пясча́нка

‘расліна’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. пясча́нка пясча́нкі
Р. пясча́нкі пясча́нак
Д. пясча́нцы пясча́нкам
В. пясча́нку пясча́нкі
Т. пясча́нкай
пясча́нкаю		 пясча́нкамі
М. пясча́нцы пясча́нках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пясча́нка ж., зоол., бот. песча́нка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пясча́нка, ‑і, ДМ ‑нцы; Р мн. ‑нак; ж.

1. Грызун, знешне падобны да пацука, які водзіцца ў пустынных стэпах, пустынях, на раўнінах з пясчанай і гліністай глебай.

2. Род травяністых раслін сямейства гваздзіковых, якія растуць на сухіх пясчаных месцах.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

песча́нка зоол. пясча́нка, -кі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)