назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| Пясча́нкі | |
| Пясча́нцы | |
| Пясча́нку | |
| Пясча́нкай Пясча́нкаю |
|
| Пясча́нцы |
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Verbum
анлайнавы слоўнік‘грызун’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| пясча́нкі | ||
| пясча́нкі | пясча́нак | |
| пясча́нцы | пясча́нкам | |
| пясча́нку | пясча́нак | |
| пясча́нкай пясча́нкаю |
пясча́нкамі | |
| пясча́нцы | пясча́нках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
‘расліна’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| пясча́нкі | ||
| пясча́нкі | пясча́нак | |
| пясча́нцы | пясча́нкам | |
| пясча́нку | пясча́нкі | |
| пясча́нкай пясча́нкаю |
пясча́нкамі | |
| пясча́нцы | пясча́нках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
1. Грызун, знешне падобны да пацука, які водзіцца ў пустынных стэпах, пустынях, на раўнінах з пясчанай і гліністай глебай.
2. Род травяністых раслін сямейства гваздзіковых, якія растуць на сухіх пясчаных месцах.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)