пялё́начны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пялё́начны пялё́начная пялё́начнае пялё́начныя
Р. пялё́начнага пялё́начнай
пялё́начнае		 пялё́начнага пялё́начных
Д. пялё́начнаму пялё́начнай пялё́начнаму пялё́начным
В. пялё́начны (неадуш.)
пялё́начнага (адуш.)		 пялё́начную пялё́начнае пялё́начныя (неадуш.)
пялё́начных (адуш.)
Т. пялё́начным пялё́начнай
пялё́начнаю		 пялё́начным пялё́начнымі
М. пялё́начным пялё́начнай пялё́начным пялё́начных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пялёначны пелёночный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пялёначны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да пялёнкі, пялёнак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пялёнка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак, ж.

1. Прасцінка, у якую закручваюць і спавіваюць грудных дзяцей.

2. Суцэльны покрыў, тое, што завалаквае, зацягвае з усіх бакоў (кніжн.).

Пушыстая п. снегу.

П. туману.

◊

З пялёнак (разм.) — з ранняга дзяцінства.

|| прым. пялёначны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пелёночный пялёначны, пялю́шкавы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)