пчала́
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пчала́ |
пчо́лы пчалы́ |
| Р. |
пчалы́ |
пчо́л |
| Д. |
пчале́ |
пчо́лам |
| В. |
пчалу́ |
пчо́л |
| Т. |
пчало́й пчало́ю |
пчо́ламі |
| М. |
пчале́ |
пчо́лах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
чарва́, -ы́, ж., зб. (спец.).
Лічынкі пчол.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
падгляда́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; незак.
1. гл. падгледзець (у 2 знач.).
2. каго. Выбіраць мёд у пчол.
П. пчол.
|| наз. падгля́д, -у, М -дзе, м.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пчолалячэ́нне, -я, н. (спец.).
Лячэнне ўкусамі пчол (пчаліным ядам).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
імша́нік
‘уцепленае памяшканне для зімоўкі пчол’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
імша́нік |
імша́нікі |
| Р. |
імша́ніка |
імша́нікаў |
| Д. |
імша́ніку |
імша́нікам |
| В. |
імша́нік |
імша́нікі |
| Т. |
імша́нікам |
імша́нікамі |
| М. |
імша́ніку |
імша́ніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
імша́нік, -а, мн. -і, -аў, м.
Уцепленае памяшканне для зімоўкі пчол.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
дзятва́¹, -ы́, ж., зб. (спец.).
Лічынкі пчол, а таксама маладыя пчолы.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
падгля́д: п. пчол сбор мёда
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
бо́ртніцтва, -а, н. (уст.).
Прымітыўнае лясное пчалярства, здабыча мёду лясных пчол.
|| прым. бо́ртніцкі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
дыма́р, -а́, мн. -ы́, -о́ў, м.
Прылада для акурвання пчол дымам.
|| прым. дыма́рны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)