пушка́р
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пушка́р |
пушкары́ |
| Р. |
пушкара́ |
пушкаро́ў |
| Д. |
пушкару́ |
пушкара́м |
| В. |
пушкара́ |
пушкаро́ў |
| Т. |
пушкаро́м |
пушкара́мі |
| М. |
пушкару́ |
пушкара́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Пушкары́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Пушкары́ |
| Р. |
Пушкаро́ў |
| Д. |
Пушкара́м |
| В. |
Пушкары́ |
| Т. |
Пушкара́мі |
| М. |
Пушкара́х |
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)