пухлава́ты
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пухлава́ты |
пухлава́тая |
пухлава́тае |
пухлава́тыя |
| Р. |
пухлава́тага |
пухлава́тай
пухлава́тае |
пухлава́тага |
пухлава́тых |
| Д. |
пухлава́таму |
пухлава́тай |
пухлава́таму |
пухлава́тым |
| В. |
пухлава́ты (неадуш.)
пухлава́тага (адуш.) |
пухлава́тую |
пухлава́тае |
пухлава́тыя (неадуш.)
пухлава́тых (адуш.) |
| Т. |
пухлава́тым |
пухлава́тай
пухлава́таю |
пухлава́тым |
пухлава́тымі |
| М. |
пухлава́тым |
пухлава́тай |
пухлава́тым |
пухлава́тых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пухлава́ты, ‑ая, ‑ае.
Трохі, злёгку пухлы. Пухлаватыя рукі. □ Акінуўшы позіркам крыху дзіцячы выраз твару паэта з добрымі, даверлівымі вачыма і пухлаватымі вуснамі, цяжка было даць веры, што перад табой умелы канспіратар. Лужанін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)