псіхі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
псіхі́чны |
псіхі́чная |
псіхі́чнае |
псіхі́чныя |
| Р. |
псіхі́чнага |
псіхі́чнай псіхі́чнае |
псіхі́чнага |
псіхі́чных |
| Д. |
псіхі́чнаму |
псіхі́чнай |
псіхі́чнаму |
псіхі́чным |
| В. |
псіхі́чны (неадуш.) псіхі́чнага (адуш.) |
псіхі́чную |
псіхі́чнае |
псіхі́чныя (неадуш.) псіхі́чных (адуш.) |
| Т. |
псіхі́чным |
псіхі́чнай псіхі́чнаю |
псіхі́чным |
псіхі́чнымі |
| М. |
псіхі́чным |
псіхі́чнай |
псіхі́чным |
псіхі́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
індывідуа́льна-псіхі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
індывідуа́льна-псіхі́чны |
індывідуа́льна-псіхі́чная |
індывідуа́льна-псіхі́чнае |
індывідуа́льна-псіхі́чныя |
| Р. |
індывідуа́льна-псіхі́чнага |
індывідуа́льна-псіхі́чнай індывідуа́льна-псіхі́чнае |
індывідуа́льна-псіхі́чнага |
індывідуа́льна-псіхі́чных |
| Д. |
індывідуа́льна-псіхі́чнаму |
індывідуа́льна-псіхі́чнай |
індывідуа́льна-псіхі́чнаму |
індывідуа́льна-псіхі́чным |
| В. |
індывідуа́льна-псіхі́чны (неадуш.) індывідуа́льна-псіхі́чнага (адуш.) |
індывідуа́льна-псіхі́чную |
індывідуа́льна-псіхі́чнае |
індывідуа́льна-псіхі́чныя (неадуш.) індывідуа́льна-псіхі́чных (адуш.) |
| Т. |
індывідуа́льна-псіхі́чным |
індывідуа́льна-псіхі́чнай індывідуа́льна-псіхі́чнаю |
індывідуа́льна-псіхі́чным |
індывідуа́льна-псіхі́чнымі |
| М. |
індывідуа́льна-псіхі́чным |
індывідуа́льна-псіхі́чнай |
індывідуа́льна-псіхі́чным |
індывідуа́льна-псіхі́чных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
нерво́ва-псіхі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
нерво́ва-псіхі́чны |
нерво́ва-псіхі́чная |
нерво́ва-псіхі́чнае |
нерво́ва-псіхі́чныя |
| Р. |
нерво́ва-псіхі́чнага |
нерво́ва-псіхі́чнай нерво́ва-псіхі́чнае |
нерво́ва-псіхі́чнага |
нерво́ва-псіхі́чных |
| Д. |
нерво́ва-псіхі́чнаму |
нерво́ва-псіхі́чнай |
нерво́ва-псіхі́чнаму |
нерво́ва-псіхі́чным |
| В. |
нерво́ва-псіхі́чны (неадуш.) нерво́ва-псіхі́чнага (адуш.) |
нерво́ва-псіхі́чную |
нерво́ва-псіхі́чнае |
нерво́ва-псіхі́чныя (неадуш.) нерво́ва-псіхі́чных (адуш.) |
| Т. |
нерво́ва-псіхі́чным |
нерво́ва-псіхі́чнай нерво́ва-псіхі́чнаю |
нерво́ва-псіхі́чным |
нерво́ва-псіхі́чнымі |
| М. |
нерво́ва-псіхі́чным |
нерво́ва-псіхі́чнай |
нерво́ва-псіхі́чным |
нерво́ва-псіхі́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
псіхапа́тыя, -і, ж. (спец.).
Паталагічны стан псіхічнай дзейнасці чалавека, звычайна спадчыннага паходжання.
|| прым. псіхапаты́чны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
псіхапатало́гія, -і, ж.
Раздзел медыцыны, які вывучае агульныя заканамернасці праяўлення расстройстваў псіхічнай дзейнасці.
|| прым. псіхапаталагі́чны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
шызафрэні́я, -і, ж.
Цяжкае псіхічнае захворванне, якое характарызуецца парушэннем звязанасці псіхічных працэсаў і зніжэннем псіхічнай дзейнасці.
|| прым. шызафрэні́чны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
дэбі́л, -а, мн. -ы, -аў, м.
Чалавек з лёгкай формай прыроджанай псіхічнай непаўнацэннасці, разумовай адсталасці.
|| прым. дэбі́льны, -ая, -ае; наз. дэбі́льнасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
дэбі́л, ‑а, м.
Чалавек з лёгкай формай прыроджанай псіхічнай непаўнацэннасці, разумовай адсталасці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
патапсіхало́гія, ‑і, ж.
Галіна псіхалогіі, якая вывучае заканамернасці парушэння псіхічнай дзейнасці пры паталогіі (хваравітасці) мозгу.
[Ад грэч. pathos— хвароба і слова псіхалогія.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шызафрэні́я, ‑і, ж.
Цяжкае псіхічнае захворванне, якое суправаджаецца ўстойлівымі зменамі ў псіхіцы, парушэннем звязанасці псіхічных працэсаў, зніжэннем псіхічнай дзейнасці.
[Ад грэч. schizō — раздзяляю, расшчапляю і phrēn — розум.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)