Інстытут па вывучэнню мозгу і псіхічнай дзейнасці 2/318

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

псіхі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. псіхі́чны псіхі́чная псіхі́чнае псіхі́чныя
Р. псіхі́чнага псіхі́чнай
псіхі́чнае		 псіхі́чнага псіхі́чных
Д. псіхі́чнаму псіхі́чнай псіхі́чнаму псіхі́чным
В. псіхі́чны (неадуш.)
псіхі́чнага (адуш.)		 псіхі́чную псіхі́чнае псіхі́чныя (неадуш.)
псіхі́чных (адуш.)
Т. псіхі́чным псіхі́чнай
псіхі́чнаю		 псіхі́чным псіхі́чнымі
М. псіхі́чным псіхі́чнай псіхі́чным псіхі́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

індывідуа́льна-псіхі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. індывідуа́льна-псіхі́чны індывідуа́льна-псіхі́чная індывідуа́льна-псіхі́чнае індывідуа́льна-псіхі́чныя
Р. індывідуа́льна-псіхі́чнага індывідуа́льна-псіхі́чнай
індывідуа́льна-псіхі́чнае		 індывідуа́льна-псіхі́чнага індывідуа́льна-псіхі́чных
Д. індывідуа́льна-псіхі́чнаму індывідуа́льна-псіхі́чнай індывідуа́льна-псіхі́чнаму індывідуа́льна-псіхі́чным
В. індывідуа́льна-псіхі́чны (неадуш.)
індывідуа́льна-псіхі́чнага (адуш.)		 індывідуа́льна-псіхі́чную індывідуа́льна-псіхі́чнае індывідуа́льна-псіхі́чныя (неадуш.)
індывідуа́льна-псіхі́чных (адуш.)
Т. індывідуа́льна-псіхі́чным індывідуа́льна-псіхі́чнай
індывідуа́льна-псіхі́чнаю		 індывідуа́льна-псіхі́чным індывідуа́льна-псіхі́чнымі
М. індывідуа́льна-псіхі́чным індывідуа́льна-псіхі́чнай індывідуа́льна-псіхі́чным індывідуа́льна-псіхі́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

нерво́ва-псіхі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. нерво́ва-псіхі́чны нерво́ва-псіхі́чная нерво́ва-псіхі́чнае нерво́ва-псіхі́чныя
Р. нерво́ва-псіхі́чнага нерво́ва-псіхі́чнай
нерво́ва-псіхі́чнае		 нерво́ва-псіхі́чнага нерво́ва-псіхі́чных
Д. нерво́ва-псіхі́чнаму нерво́ва-псіхі́чнай нерво́ва-псіхі́чнаму нерво́ва-псіхі́чным
В. нерво́ва-псіхі́чны (неадуш.)
нерво́ва-псіхі́чнага (адуш.)		 нерво́ва-псіхі́чную нерво́ва-псіхі́чнае нерво́ва-псіхі́чныя (неадуш.)
нерво́ва-псіхі́чных (адуш.)
Т. нерво́ва-псіхі́чным нерво́ва-псіхі́чнай
нерво́ва-псіхі́чнаю		 нерво́ва-псіхі́чным нерво́ва-псіхі́чнымі
М. нерво́ва-псіхі́чным нерво́ва-псіхі́чнай нерво́ва-псіхі́чным нерво́ва-псіхі́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

псіхапа́тыя, -і, ж. (спец.).

Паталагічны стан псіхічнай дзейнасці чалавека, звычайна спадчыннага паходжання.

|| прым. псіхапаты́чны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

псіхапатало́гія, -і, ж.

Раздзел медыцыны, які вывучае агульныя заканамернасці праяўлення расстройстваў псіхічнай дзейнасці.

|| прым. псіхапаталагі́чны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

шызафрэні́я, -і, ж.

Цяжкае псіхічнае захворванне, якое характарызуецца парушэннем звязанасці псіхічных працэсаў і зніжэннем псіхічнай дзейнасці.

|| прым. шызафрэні́чны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дэбі́л, -а, мн. -ы, -аў, м.

Чалавек з лёгкай формай прыроджанай псіхічнай непаўнацэннасці, разумовай адсталасці.

|| прым. дэбі́льны, -ая, -ае; наз. дэбі́льнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дэбі́л, ‑а, м.

Чалавек з лёгкай формай прыроджанай псіхічнай непаўнацэннасці, разумовай адсталасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

патапсіхало́гія, ‑і, ж.

Галіна псіхалогіі, якая вывучае заканамернасці парушэння псіхічнай дзейнасці пры паталогіі (хваравітасці) мозгу.

[Ад грэч. pathos— хвароба і слова псіхалогія.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)