прэферэ́нцыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прэферэ́нцыя |
прэферэ́нцыі |
| Р. |
прэферэ́нцыі |
прэферэ́нцый |
| Д. |
прэферэ́нцыі |
прэферэ́нцыям |
| В. |
прэферэ́нцыю |
прэферэ́нцыі |
| Т. |
прэферэ́нцыяй
прэферэ́нцыяю |
прэферэ́нцыямі |
| М. |
прэферэ́нцыі |
прэферэ́нцыях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прэферэнцы́йны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да прэферэнцыі, заснаваны на прэферэнцыі. Прэферэнцыйная сістэма. Прэферэнцыйная пошліна.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прэферэ́нцыя, ‑і, ж.
Спец. Перавага, прывілея, ільгота, якая даецца каму‑н. Гандлёвыя прэферэнцыі. Эканамічныя прэферэнцыі.
[Ад лац. praeferentia — перавага.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)