прэферэ́нцыі мн. эк. Präferénzen pl; Begünstigungen pl;

гандлёвыя прэферэ́нцыі Hándelspräferenzen pl

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прэферэ́нцыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. прэферэ́нцыя прэферэ́нцыі
Р. прэферэ́нцыі прэферэ́нцый
Д. прэферэ́нцыі прэферэ́нцыям
В. прэферэ́нцыю прэферэ́нцыі
Т. прэферэ́нцыяй
прэферэ́нцыяю		 прэферэ́нцыямі
М. прэферэ́нцыі прэферэ́нцыях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прэферэнцы́йны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да прэферэнцыі, заснаваны на прэферэнцыі. Прэферэнцыйная сістэма. Прэферэнцыйная пошліна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прэферэ́нцыя, ‑і, ж.

Спец. Перавага, прывілея, ільгота, якая даецца каму‑н. Гандлёвыя прэферэнцыі. Эканамічныя прэферэнцыі.

[Ад лац. praeferentia — перавага.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

preferencje

мн. кніжн. прэферэнцыі; льготы;

preferencje celne — прэферэнцыйныя пошліны;

preferencje gospodarcze — гаспадарчыя (эканамічныя) прэферэнцыі;

preferencje handlowe — гандлёвыя прэферэнцыі (ільготы)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

прэферэнцы́йны

(лац. praeferens, -ntis = які аддае перавагу)

які мае адносіны да прэферэнцыі, заснаваны на ёй.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)