прэсты́жны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прэсты́жны прэсты́жная прэсты́жнае прэсты́жныя
Р. прэсты́жнага прэсты́жнай
прэсты́жнае		 прэсты́жнага прэсты́жных
Д. прэсты́жнаму прэсты́жнай прэсты́жнаму прэсты́жным
В. прэсты́жны (неадуш.)
прэсты́жнага (адуш.)		 прэсты́жную прэсты́жнае прэсты́жныя (неадуш.)
прэсты́жных (адуш.)
Т. прэсты́жным прэсты́жнай
прэсты́жнаю		 прэсты́жным прэсты́жнымі
М. прэсты́жным прэсты́жнай прэсты́жным прэсты́жных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прэсты́жны прести́жный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прэсты́ж, -у, м. (кніжн.).

Аўтарытэтны ўплыў павага, якой карыстаецца хто-, што-н.

Сацыяльны п.

Падтрымліваць свой п.

|| прым. прэсты́жны, -ая, -ае.

Прэстыжная спецыяльнасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прести́жный прэсты́жны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)