прышчо́ўкваць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прышчо́ўкваю прышчо́ўкваем
2-я ас. прышчо́ўкваеш прышчо́ўкваеце
3-я ас. прышчо́ўквае прышчо́ўкваюць
Прошлы час
м. прышчо́ўкваў прышчо́ўквалі
ж. прышчо́ўквала
н. прышчо́ўквала
Загадны лад
2-я ас. прышчо́ўквай прышчо́ўквайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прышчо́ўкваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прышчо́ўкваць несов. (о соловье) прищёлкивать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прышчо́ўкванне ср. прищёлкивание; см. прышчо́ўкваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прищёлкивать несов.

1. (зубами, кнутом и т. п.) ля́скаць; (языком) прыцмо́кваць; (пальцами и т. п.) пстры́каць; (каблуками и т. п.) прысту́кваць; (о соловье) цёхкаць, прышчо́ўкваць;

2. (прищемлять) разг. прышчамля́ць; (придавливать) прыціска́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)