прышчо́ўкваць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прышчо́ўкваю |
прышчо́ўкваем |
| 2-я ас. |
прышчо́ўкваеш |
прышчо́ўкваеце |
| 3-я ас. |
прышчо́ўквае |
прышчо́ўкваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прышчо́ўкваў |
прышчо́ўквалі |
| ж. |
прышчо́ўквала |
| н. |
прышчо́ўквала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прышчо́ўквай |
прышчо́ўквайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прышчо́ўкваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прышчо́ўкваць несов. (о соловье) прищёлкивать
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прышчо́ўкванне ср. прищёлкивание; см. прышчо́ўкваць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прищёлкивать несов.
1. (зубами, кнутом и т. п.) ля́скаць; (языком) прыцмо́кваць; (пальцами и т. п.) пстры́каць; (каблуками и т. п.) прысту́кваць; (о соловье) цёхкаць, прышчо́ўкваць;
2. (прищемлять) разг. прышчамля́ць; (придавливать) прыціска́ць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)