прышпілі́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прышпі́ліцца |
прышпі́ляцца |
| Прошлы час |
| м. |
прышпілі́ўся |
прышпілі́ліся |
| ж. |
прышпілі́лася |
| н. |
прышпілі́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прышпілі́цца сов. приколо́ться
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прышпілі́цца, ‑шпіліцца; зак.
1. Прымацавацца да чаго‑н. шпількай; прыкалоцца.
2. перан. Прыстаць, замацавацца за кім‑н. (пра мянушку, празванне і пад.). [Брыгадзір:] — Прышпілілася да нас гэтая назва [адстаючыя], і ніяк не пазбавімся ад яе. «Звязда».
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
приколо́ться разг. прыкало́цца; прышпілі́цца.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прышпі́львацца, ‑аецца; незак.
1. Незак. да прышпіліцца.
2. Зал. да прышпільваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прышпіля́цца, ‑яецца; незак.
1. Незак. да прышпіліцца.
2. Зал. да прышпіляць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прикрепи́ться
1. прымацава́цца; (прибиться) прыбі́цца; (приколоться) прыкало́цца, прышпілі́цца; (приклеиться) прыкле́іцца; (пришиться) прышы́цца;
2. (стать на учёт для какого-л. обслуживания) прымацава́цца;
прикрепи́ться в поликли́нике прымацава́цца да паліклі́нікі;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)