Verbum

анлайнавы слоўнік

прычэ́пліваць гл. прычапіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прычэ́пліваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прычэ́пліваць несов.

1. в разн. знач. прицепля́ть;

2. (прикреплять к чему-л., чтобы висело) прицепля́ть, приве́шивать;

1, 2 см. прычапі́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прычэ́пліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да прычапіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прычапі́ць, -чаплю́, -чэ́піш, -чэ́піць; -чэ́плены; зак., што.

1. Зачапіўшы за што-н., прывесіць або прышпіліць (разм.) да чаго-н.

П. значок.

2. Счапіўшы, далучыць, прымацаваць.

П. касілку да трактара.

|| незак. прычэ́пліваць, -аю, -аеш, -ае і прычапля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.

|| наз. прычэ́пка, -і, ДМ -пцы, ж. (да 2 знач.) і прычэ́пліванне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прычапля́ць несов., см. прычэ́пліваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прычэ́пліванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прычэпліваць — прычапіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прычэ́плівацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да прычапіцца.

2. Зал. да прычэпліваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

приве́шивать несов.

1. прыве́шваць; (прицеплять) прычапля́ць, прычэ́пліваць;

2. (прибавлять к весу) дава́жваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прычэ́пліванне ср.

1. прице́пливание, прице́пка ж., прице́п м.;

2. прице́пливание, приве́шивание, приве́ска ж.;

1, 2 см. прычэ́пліваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)